Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

 
 
 
  Anasayfa » Nasreddîn Hoca Hazretleri » Hoca ve Eşeği
Hoca ve Eşeği

 HOCA NASREDDÎN HAZRETLERİ

 VE EŞEĞİ
 
Hoca Nasreddîn
Hazretleri,
Eşeğine binmiş de
Tersine,
Varayım şu
Gölgelik âleme,
Dolaşayım,
Ne var ne yok
Diye.
Böylece inmiş,
Göklerin yüceliklerinden
Yeryüzüne...
Bir bir dolaşmış,
Bağı- bahçeleri,
Hanları, kervansarayları,
Konakları, köşkleri...
Âlem-i gölgeliklerin
Gariptir, tüm yaratıkların
Çevrilmiş içleri dışlarına,
Dışları içlerine!
Bir kaçının dışında,
Anlaşma olmadı
Hiç birisiyle...
Gezerken gün be gün,
Olacak ya bir gün,
Hastalanmış eşeği
Hoca Efendinin.
Bunu gören
Tüm hayâl kuşları...
Hoca hasta oldu diye
Üşüşmüşler
Eşeğinin başına(!)
Her kafadan değişik ses,
Nasihatlar, nasihatlar...
Tedâvisi için gûyâ
Reçeteler, ilâclar...
Tavsiye ederler,
Kendi tevillerince.
Hoca Efendi ise,
Seyreder gizli köşesinde,
Bütün olanları da,
Kıs kıs güler,
Tümünün hallerine...
Daha sonra,
Okumuş bir duâ da,
Kalkmış eşeği
Hemen ayağa.
Böylece geçmiş
Çabucak,
Seferde yıllar...
Vakti gelince de,
Hoca inmiş
Eşekten...
Bu sefer de,
Ehli gaflet
Hoca Efendi öldü
Diye..
Başlamışlar feryâda(!)
Gam-ı kederle,
Çâresiz,
Götürüp gömmüşler
Toprağa..
Hoca Efendi
Hayret etmiş bu işe.
Demiş köftehorlar,
Karıştırdılar Bizi
Eşeğimizle.
Sonra seyretmiş
Gizlice,
Göklerin yüceliklerine,
Kendisine benzeyen
Pek azıyla...
Dönmüş bâkî mamûr
Mânâ-yı Vatanına!
 

 

  Trio Yazılım